طلاق!!

در جامعه ی ایران که تمدنی چند هزار ساله دارد و پر است از مردمی که مدام حرف از روشن فکری و به روز بودن میزنند امروز و در قرن ۲۱ شاهد پایمال شدن ساده ترین و ابتدایی ترین حقوق شهروندی زنان هستیم. در برخورد با این مساله دو جبهه گیری متفاوت دیده میشود . جبهه ی اول مربوط به ملی گراهاست که می گویند ما همواره حقوق زنان را رعایت میکردیم تا زمانی که اسلام به ایران امد.جبهه ی دوم مربوط به دین گراهاست که میگویند از زنان سو استفاده میشد و با امدن اسلام این مشکل برطرف شد.اگر عمیق به مطلب نگاه کنیم میبینیم که هردو گروه هم درست میگویند هم اشتباه. گروه اول جامعه را به دو دسته ی هم فکر خود یا روشنفکر و خط فکری مخالف خود یعنی امل تقسیم میکنند..گروه دوم هم خودشان را در گروه خدا یا همان حزب الله و با ایمان میدانند و دیگران را کافر و غرب زده.اما اگر به تاریخ نگاهی بیاندازیم میبینیم که نه قبل از اسلام وضع زنان گل و بلبل بوده است و نه بعد از اسلام.چرا که اگر قبل از اسلام زن به عنوان یک انسان مستقل شناخته میشد و حقوقش رعایت میگردید اسلام با شعار حق مالکیت و استقلال زنان ترویج نمیشد. و اگر به بعد از ظهور اسلام نگاه کنیم میبینیم که هم بعضی حقوقشان رعایت شده و هم بعضی حقوق دیگر از جمله حق انتخاب در بسیاری موارد به رسمیت شناخته نشده است.چرا که اگر چنین بود الان و در قرن ۲۱ در انتخابات ۹۶ اولین مطالبه ی زنان حضور یک زن در کابینه به عنوان وزیر و حتی وجود یک زن در مسند ریاست جمهوری نبود.به طوری که هنوز زنان ایران اسلامی حق خروج از کشور بدون اجازه ی پدر یا همسر و حق ورود به ورزشگاه ها را ندارند.البته به جز مواردی معدود مثل دوران تبلیغات برای انتخابات ریاست جمهوری . که زنان در همان اندک زمان بارها به ورزشگاه ها میروندبه طوری که دلتنگی ۴ سال دوری از میادین را برطرف میکنند و پلاکاردهایی در دست میگیرند که شعار حمایت از حقوق زنان روی ان خودنمایی و البته به سیاست های رجال سیاسی دهن کجی میکند ..

میس ام